Een vol Franciscushuis genoot op vrijdag 3 oktober 2025 van een bijzondere avond over bijna zes eeuwen franciscaanse geschiedenis in Weert. Dit in het kader van 800 jaar Zonnelied van Sint Franciscus.
Franciscaanse geschiedenis in Weert.
Peter Korten, voorzitter van geschied- en oudheidkundig genootschap De Aldenborgh, nam met de nodige humor en ernst het publiek mee langs hoogtepunten uit de franciscaanse traditie: van het ontstaan van het klooster in 1461 en het leven van de broeders in de stad tot hun inzet voor de armen, zielzorg en missie.
Optreden van het koor Creatura in Franciscus Huis in Weert.
Ook kwamen de Derde Orde, de Zangertjes van Sint Frans, de missionarissen, het verhaal van Hasselts Heilig paterke Valentinus Paquay en de relatie van de keizerin van Oostenrijk met Leuken aan bod. Twee bijdragen van cineast Peter Crins versterkte het verhaal. Het Gemengd Koor Creatura, onder leiding van Ton van de Weem en met pianiste Marina Lazar, zorgde voor een prachtige muzikale omlijsting met werken van onder meer Vivaldi, Rutter en Sibelius. Uiteraard ontbrak het Zonnelied en Laudate Si niet die avond. Museum W presenteerde lichtbeelden religieuze kunst uit het voormalige Hieronymusklooster, terwijl het fotomozaïek van Jan Tullemans de avond visueel versterkte.
Broeder Gerard Heesterbeek ofm.
Broeder Gerard Heesterbeek ofm opende en sloot de bijeenkomst in aanwezigheid van de Roermondse bisschop Van den Hout met warme woorden van welkom en dank.
Zo werd het een inspirerende avond waarin geschiedenis, geloof, kunst en muziek op harmonieuze wijze samenkwamen.
De doorgang tussen de fietsenstalling en stationshal in Weert is al een tijd niet meer in gebruik.
De stationsmanager heeft de Aldenborgh benaderd om een invulling te geven aan deze ruimte middels tijdelijke exposities over de Weerter geschiedenis. Aan de hand van verschillende thema’s en in samenwerking met heemkunde organisaties zullen we de reizigers verrassen op de rijke historie van Weert.
Project ‘Kijkdoos’ in stationshal in Weert.
De Fotogroep Weert heeft de eerste tijdelijke tentoonstelling samen met ons ingericht. De in het kader van het 75-jarig bestaan van de Fotogroep Weert.
Op dinsdag 4 november om 15.30 uur zullen we samen met stationsmanager Boelhouwers, Fotogroep Weert, weldoeners en vrijwilligers van dit bijzonder project de ruimte officieel in gebruik nemen. U bent hierbij van harte welkom!
De postzegelvereniging Filatelica Weert e.o., die in 2025 al 75 jaar bestaat en rond de 100 leden telt, viert komend weekend het jubileum. Peter Raetsen en Sjef Muijs, leden van Filatelica, presenteren op zondagochtend 2 november 2025 een wandeling door het oude Weert aan de hand van oude ansichtkaarten.
Voorkant van oude ansichtkaart met foto van het station in Weert.Achterkant van de oude ansichtkaart van station in Weert.
Aansluitend is de tentoonstelling met dertig verschillende postzegelverzamelingen van leden te bezichtigen. Tussen 13.30-16.30 kunnen bezoekers hun eigen postverzameling laten taxeren.
Praktische informatie
Wat:
Presentatie – 75 jaar postzegelvereniging Filatelica
Wij zijn bijzonder verheugd dat conservator Remco Beckers een lezing over Bourgondiërs in Limburg voor ons wil verzorgen op maandagavond 10 november 2025.
In zijn lezing bespreekt Beckers de tentoonstelling Bourgondiërs in Limburg, die tot 1 februari 2026 te zien is in het Limburgs Museum te Venlo. Beckers onderzocht de lange vijftiende eeuw in het Limburgse Maasland. Van 1430 tot 1482 regeerden ook hier Bourgondische hertogen, maar hun invloed diende zich al eerder aan en zou nog veel langer beklijven. Maar hoe sterk? Vooral dankzij het bewind van Karel de Stoute en de daaropvolgende Wederopbouw hebben de verenigde landen langs de Maas een eigen identiteit proberen te ontwikkelen. Is hen dat gelukt? Wat is daar vandaag nog van te merken?
Tentoonstelling Bourgondiërs in Limburg in het Limburgs Museum.
Tot 1 februari 2026 is in het Limburgs Museum te Venlo de tentoonstelling Bourgondiërs in Limburg te zien.
Remco Beckers Remco Beckers (1991) is conservator cultuurhistorie bij het Limburgs Museum. Na zijn opleidingen Cultuurwetenschappen (BA) en Cultures of Art, Science and Technology (MSc) aan Universiteit Maastricht, heeft Beckers een decennium in het Maastrichtse culturele veld gewerkt, waarvan zeven jaar als curator bij Bureau Europa, platform voor architectuur en design. Hier heeft hij een tiental tentoonstellingen gemaakt, waarvan een handvol over materiaal- en bouwgeschiedenis in de 18e (stucco), 19e (zink) en 20e (glas) eeuwen en de relatie tussen muziek en architectuur. Voor het Limburgs Museum heeft Beckers de expositie Hete Vuren gemaakt, in samenwerking met het Rijksmuseum, en nu Bourgondiërs in Limburg in samenwerking met vele internationale partners.
Praktische informatie
Wat:
Lezing Bourgondiërs in Limburg
Datum:
maandag 10 november 2025
Tijd:
19.30 uur
Locatie:
Brasserie-hotel Antje van de Statie, Stationsplein 1, 6001 CH Weert
Kosten:
5 euro (inclusief koffie/thee) – gelieve gepast contant te betalen
Tijdens de cursus Weerterlogie vertelde dr. H.A. Hiddink op 7 oktober 2025 over de archeologie van Weert/Nederweert van de prehistorie tot aan de Middeleeuwen. Voor het bekijken van zijn presentatie, klik op button Lees Meer en dan op hier.
Op donderdagmiddag 25 september was de officiële eindpresentatie van het archeologisch onderzoek over de voorhof van kasteel Nijenborgh in Gotcha! Cinema in Weert. Jarenlang werkten archeologen samen met tientallen enthousiaste vrijwilligers aan het blootleggen en beschrijven van de rijke geschiedenis van dit unieke stukje Weert.
Tijdens de bijeenkomst presenteerden de gemeente Weert en het geschied- en oudheidkundig genootschap De Aldenborgh het eindrapport, waarin alle bevindingen zijn samengebracht. Het eindrapport kunt u hier vinden.
Een bijzonder hoogtepunt was de première van een aflevering van Expeditie Limburg, die geheel gewijd is aan de opgravingen en de verhalen van de bekendste bewoners van de Nijenborgh. Aan deze aflevering werkten ook mensen van De Aldenborgh aan mee, zoals John van Cauteren en Alfons Bruekers. De beelden in de twee afleveringen maakten het verleden tastbaar en boden het publiek een levendige inkijk in het onderzoek. Klik hier om de afleveringen te bekijken.
Na afloop van het officiële programma werd er informeel nagepraat tijdens een gezellige borrel. Hier deelden de betrokkenen hun herinneringen aan de vele opgravingen, bijzondere vondsten en de saamhorigheid die het project kenmerkte.
Een bijzonder woord van dank gaat uit naar de kartrekker van dit project, Aldenborgh-bestuurslid Bouke Kouters.
In een serie van acht dinsdagavonden verzorgen enthousiaste experts een gevarieerde introductie in cultuur en geschiedenis van Weert. Inmiddels telt Weert al ruim 750 Weerterlogen. De cursus kan zich nog steeds verheugen in belangstelling van jong (de jongste is 15) tot oud (de oudste is 93). Elke reeks eindigt met de feestelijke installatie van de nieuwe Weerterlogen door uitreiking van een fraai getuigschrift. Dan weet je wat van je stad!
Voor wie?
De avondcursus Weerterlogie staat open voor iedereen met belangstelling en een warm hart voor Weert. Er is geen vooropleiding vereist. De opgedane kennis biedt ook een solide basis voor cultuurhistorisch actieve leden van diverse verenigingen.
Met de opgedane kennis kan iedereen na afloop de naaste omgeving verrassen met een inhoudelijke rondleiding door Weert en zo nog meer genieten van stad en regio.
Cursusdata en onderwerpen
7 oktober, dr. Henk Hiddink: prehistorie en oudheid
14 oktober, drs. John van Cauteren: middeleeuwen, Tachtigjarige Oorlog
21 oktober, dr. Jos Wassink: zeventiende en achttiende eeuw
28 oktober, Peter Korten: negentiende eeuw
4 november, drs. Theo Schers: wereldoorlogen en interbellum
11 november, drs. John van Cauteren: Weerter kunst
18 november, dr. Joost Welten: Franse tijd
25 november, drs. Frits Nies: opbouw en afbraak na WO II
Praktische informatie
De cursus vindt plaats op bovenstaande dinsdagavonden van 19.00 tot 21.00 uur in het Cwartier aan de Beekstraat 54 in Weert. Deelname kost € 121,- per persoon. Klik hier om het aanmeldingsformulier in te vullen. Na aanmelden, maak je het genoemde bedrag over op bankrekening NL31RABO0176968334 t.n.v. stichting De Aldenborgh Weert onder vermelding van ‘cursus’ en je naam. Daarnaast stuur je een mail naar info@dealdenborgh.nl.
In 2025 bestaat de Stichting Geschiedschrijving Nederweert 40 jaar. Dat wordt gevierd met de verschijning van het tiende boek in de serie Nederweerts Verleden! Dat draagt als titel: “DE OSPELSE LOCHT. Wel en wee rond de verdwenen poort van Nederweert”.
Presentatie boek DE OSPELSE LOCHT. Groepsfoto in stadspark Weert.
Lochtstraat
Hebt u zich ooit afgevraagd waar de straatnaam Lochtstraat in Ospel vandaag komt? Dat is een spannend verhaal. Ooit werden Ospel en Nederweert aan de oostgrens beschermd tegen roversbenden en militaire legers door een kilometerslange hoge wal en brede gracht. Een landweer noemde men zoiets. Precies aan het eind van de Meijelsedijk, op de kop van de Lochtstraat, stond een poort. Die gaf niet alleen toegang tot Ospel, maar indirect ook tot Nederweert en zelfs Weert. En weet je wat het oude Nederweerter woord voor poort is? Inderdaad: locht! Een woord dat verwant is aan het Engelse ‘to lock’ (vergrendelen).
Boekpresentatie DE OSPELSE LOCHT.
Sleutel
Wie de locht van Ospel beheerste, had de sleutel van Nederweert in handen. Dan was er sprake van een ‘lock down’ als het ware. Dat was al zo in de 80-jarige Oorlog toen Nederweert te lijden had van de Spaanse guerrilla. Op de Lochtstraat werd in 1599 zwaar gevochten tussen soldaten en boeren. Het herhaalde zich nog een keer bij de bevrijding in 1944 toen terugtrekkende Duitse legertroepen van de locht een met landmijnen zwaarbeveiligde doorgang maakten.
Pioniers
Vlak bij de locht, op de grens van de onafzienbare heide van Ospeldijk, werd in 1776 door landbouwpioniers een kleine boerderij gesticht. Een hoeve die in de loop van de eeuwen verschillende namen zou dragen, zoals bijvoorbeeld Hoeve Vogelzang. Honderd jaar geleden stond de hoeve beter bekend als Bi-j Kets Maantje en sinds 2025 staat hier het wooncomplex De Peelwachter.
Lief en leed
Boekpresentatie DE OSPELSE LOCHT.
Gracht, wal en poort van de Lochtstraat zijn al eeuwen verdwenen. Maar archieven in binnen- en buitenland en plaatselijke overleveringen vertellen het verhaal van de Ospelse Locht. Een verhaal over boeren en burgers, pioniers en ondernemers, oorlog en vrede, lief en leed, emigratie en immigratie. Een kleine regio waar de lokale gebeurtenissen op wonderbaarlijke wijze samenkomen met de ontwikkelingen op het grote wereldtoneel. Met thema’s als economische vluchtelingen, boerenguerrilla en het vernietigende bevrijdingsfront uit de Tweede Wereldoorlog. Met ook verrassende historische uitstapjes naar Weert, Brussel en de Haarlemse duinenstreek.
Prachtig boek
Dat alles valt nu te lezen in een prachtig nieuw boek in de serie Nederweerts Verleden. ‘De Ospelse Locht. Wel en wee rond de verdwenen poort van Nederweert’ is de titel. Het boek is veel meer dan de geschiedenis van zo maar een Ospelse straat. Het vertelt de pas recent ontdekte en nog nooit eerder gepubliceerde geschiedenis van Nederweert. Dat verhaal met de 80-jarige Oorlog en de moord van Spaanse soldaten door Nederweerter boeren. Dat was dan ook de reden dat het eerste exemplaar van het boek werd uitgereikt aan Joaquín Durán Garach, culturereel attaché van de Spaanse ambassade in Den Haag en anderen die actief zijn in de Spaans-Nederlandse betrekkingen. Zoals bijvoorbeeld Jan Joosten, president van Circulo Cervantes uit Maastricht.
Spaanse kelk
De ontvangst vond plaats in de prachtige binnenhof van kasteel Nijenborgh in Weert en werd ook bijgewoond door vertegenwoordigers van erfgoedorganisaties uit Nederweert en Weert. Ook het bestuur van De Aldenborgh was vertegenwoordigd. Deken Jack Honings van de St. Martinuskerk leidde het gezelschap rond in ‘zijn’ kerk. In een Dan Brown-achtige sfeer werd daar de beroemde zilveren ‘Spaanse kelk’ uit 1601 getoond. Ooit een geschenk van de Spaanse soldaten omdat ze vanwege de strubbelingen in o.a. Nederweert heel wat goed te maken hadden.
Technische gegevens: Hardcover, gebonden, 136 pagina’s, rijk-geïllustreerd, full colour, afmetingen 24 x 24 cm. Prijs: slechts € 19,50 (excl. verzendkosten).
Bestel nu!
Het boek is te bestellen via de website Shop24 en te koop bij BRUNA Nederweert, Lambertushof.
Op 20 september 2025, de laatste dag van de astronomische zomer maar al 20 dagen in de meteorologische herfst, vond de najaarsexcursie van GHK ”Land van Thorn”, de Aldenborgh en LGOG, kring Weert, plaats. De weergoden waren ons deze keer, evenals bij de voorjaarsexcursie naar Mechelen, weer goed gezind. Met een goedgevulde bus werd koers gezet naar Sint-Truiden in de Haspengouw, een gekende fruitstreek.
In het Veilinghuis te Sint-Truiden konden we genieten van een kop koffie of thee en een kattenkop, een Truiense lekkernij gemaakt van korstdeeg en een appel. De koffie en thee waren à volonté.
Na een korte busrit bereikten we het centrum van Sint-Truiden. We werden op een iets andere plaats afgezet dan voorzien, op het Europaplein. Enkele straten waren afgezet, niet vanwege ons bezoek maar omdat er behalve de wekelijkse, drukke markt ook het PIT-festival plaatsvond, een driedaags cultureel en culinair evenement.
Het gezelschap werd in twee groepen verdeeld voor een stadswandeling en een bezoek aan het stadhuis en de Onze- Lieve-Vrouwekerk. Uw verslaglegger kan alleen verhalen van zijn indrukken in zijn groep met als gids Kathleen Smolders. De gids van de andere groep was Jo Fabré.
De Kus – Sint-Truiden
Op het Europaplein is op de plek van de verdwenen Brustempoort een groot kunstwerk van de Truiense kunstenaar Koen Vanmechelen te zien, genaamd De Kus. Het kunstwerk bestaat uit twee gekruiste zwaarden met aan de bovenkant een kip en een haan.
De twee zwaarden zijn een verwijzing naar de tijd dat mensen elkaar met zwaarden bevochten bij de Brustempoort. De plaats waar de zwaarden elkaar raken is een symbool voor een kus van verzoening. De haan en in het bijzonder de kip zijn dieren waar Vanmechelen verzot op is. Afbeeldingen van kippen zijn vaak terug te vinden in zijn kunstwerken. Hij kruist ook kippen om een sterker ras te creëren.
Ode aan het fruit – Sint-Truiden
Op weg naar de grote Markt wees de gids ons in de Luikerstraat op een gevel met vijf koppen, een ode aan het fruit.
Huis uit 1653 – Sint TruidenStadhuis met Belfort – Sint Truiden
Op de hoek van de Luikerstraat en het Heilig Hartplein staat een van de oudste huizen van Sint-Truiden, daterend uit 1653. Door de marktkramen begaven we ons naar het stadhuis. Dat staat vrijstaand ongeveer in het midden van de markt. Die plaats was de uitkomst van een dispuut tussen de abt van de abdij van Sint-Truiden en de bisschop van Luik. De kern van het stadhuis is de oorspronkelijke lakenhal. Daaromheen is later het stadhuis gebouwd.
Beeld Sint Trudo in de Onze- Lieve-Vrouwekerk – Sint-Truiden
In het stadhuis verteldeKathleenSmolders ietsover de naamgever van Sint-Truiden, deheilige Trudo.Trudo, geboren in de 7de eeuw, stamde uit een rijke familie. Zijn ouders zijn vroeg gestorven.Remaclus, bisschop van Maastricht, stuurde hem naar Metz, waar hij een priesteropleiding volgde. Zijn bezittingen stond hij af aan de bisschop van Metz. Na zijn priesterwijding ging hij naar Sint–Truiden, waar hij een kerk en een klooster bouwde.In latere tijdengroeiden die uit tot een abdij. Trudo wordt meestal afgebeeld meteenstaf en kerk in zijn handen.
Het stadhuis is redelijk sober ingericht in classicistische stijl. In het gebouw bevinden zich trompe l`oeil afbeeldingen. Op een aantal daarvan zijn schepen afgebeeld. Sint-Truiden ligt niet aan zee, maar deze afbeeldingen zijn een verwijzing naar de korte tijd dat Sint-Truiden tot het Koninkrijk der Nederlanden behoorde. Op het “Schoon Verdiep” bevinden zich de trouwzaal en de vergaderzaal van de gemeenteraad.
Deelnemers aan de rondleiding in de kerk, aandachtig luisterend naar Kathleen Smolders.
Schilderij koningin Astrid
In de trouwzaal vertelde Kathleen Smolders over de achtergrond van het gebruik van de bruidsluier. In vroeger tijden was het huwelijk vaakeen familieaangelegenheid, vooral in adellijke en rijke kringen. De bruidegom en de bruid kenden elkaar niet. De bruidegom had voor de huwelijksvoltrekking de bruid niet in levenden lijve gezien, hooguit op een afbeelding. De bruid was bij de huwelijksceremonie volledig gesluierd. Na het ondertekenen van de huwelijksakte mocht de bruidegom de sluier oplichten. Wat hij dan te zien kreeg was een verrassing.
In de bruidszaal hing ook een vrouwshoog portret van koningin Astrid, de in 1935 in Küssnacht verongelukte echtgenote van koning Leopold III. Blijkbaar is zij in België nog steeds zeer geliefd.
Vervolgens brachten we een bezoek aan de collegiale Onze- Lieve-Vrouwekerk. De oudste resten van de kerk stammen uit de 13de eeuw. Met de bouw werd begonnen omdat de abdijkerk te klein werd voor het aantal gelovigen. In de loop der tijd hebben er veel renovaties plaatsgevonden. Tijdens de inlijving bij Frankrijk werd alles uit de kerk – en overigens ook uit de abdij – weggehaald. Na het vertrek van de Fransen werd het interieur weer zo goed mogelijk in ere hersteld, onder meer door teruggave van stukken die door gelovigen verborgen waren geweest. In de kerk bevindt zich een aantal altaren gewijd aan heiligen. Bijzonder is dat elk altaar een reliek bezit van de desbetreffende heilige.
Kathleen Smolders verhaalde in de kerk over Christina, een boerenmeid uit Brustem. Zij stierf vrij jong. Tijden haar begrafenis komt ze weer tot leven. Waarschijnlijk een zaak van schijndood of coma. Daarna leidt zij het leven van een bohémienne. Ze voelt zich nergens thuis en beult haar lichaam tot het uiterste af. Later biedt zij een luisterend oor aan mensen met problemen. Zij sterft in het Sint-Catharinaklooster te Sint-Truiden. In de kerk staat een standbeeld van Christina met op borsthoogte symbolisch twee deurtjes met aan de binnenzijde spijkers. Door de deurtjes dicht te doen zou Christina zichzelf gepijnigd hebben.
Altaar met laatste avondmaal.Beeld Christina met de spijkerdeurtjes.Vitrine met heiligenbeelden.
Onder de moderne, naar de gelovigen gerichte altaartafel bevindt zich achter glas de reliekschrijn van de heilige Trudo.
Reliekschrijn Sint Trudo met bloemen en fruit.Groenmarkt Sint-Truiden.
Na de lunch in een van de vele horecagelegenheden die Sint-Truiden rijk is, was het tijd voor een rondwandeling in het centrum van Sint-Truiden. Op de Groenmarkt attendeerde onze gids ons op een rijtje panden. Twee daarvan dateren uit het begin van de 20ste eeuw en zijn in klassieke stijl gebouwd. Het andere is een modern gebouw met een glazen serre als opbouw. De gevel daarvan is bezet met blauwwitte tegeltjes met afbeeldingen van verschillende kippenrassen, een project van kunstenaar Koen Vanmechelen.
Deelnemers excursie in de Academiezaal met helemaal links onze zanger Monne Bex.
Gehavende abdijtoren
Daarna ging het richting het voormalige abdijcomplex. In dat complex bevindt zich de zogenaamde Academiezaal. De Academiezaal is achthoekig van vorm en mooi gerestaureerd. De zaal heeft een uitstekende akoestiek. In de 19de eeuw werd de zaal gebruikt voor retorica-oefeningen in het Klein-Seminarie in Sint-Truiden van het bisdom Luik.
De aankomende priesters konden hier hun preken oefenen. Als ze dat vak goed beheersten, konden zij hun welsprekendheid laten horen aan familie en bekenden. Hoe goed de akoestiek is, konden de deelnemers van deze groep zelf constateren toen deelnemer Monne Bex uit Hamont het Santa Lucia ten gehore bracht. Van de oude abdij rest na een verwoestende brand in 1975 alleen nog een gehavende toren en een toegangspoort.
Aan de achterzijde van de toren zijn de verschillende bouwfasen duidelijk te onderscheiden. De metalen palen staan symbool voor de pilaren van een zijbeuk van de vroegere abdijkerk.
Poortgebouw naar cour d`honneur
De toegangspoort leidde vroeger tot een binnenplein, de cour d` honneur. Via een trapbordes had men dan toegang tot de Keizerszaal, de ontvangstzaal van de abt. Het poortgebouw en de Keizerszaal werden gebouwd in opdracht van abt Jozef van Herk. In de Keizerszaal was een tentoonstelling, gewijd aan de enorme brand van 50 jaar geleden.
Als laatste onderdeel van onze groep stond een bezoek aan de Minderbroederskerk op het programma. Deze bleek gesloten te zijn, maar onze gids wist op slinkse wijze via de tuin en een zijingang toch toegang tot de kerk te verkrijgen. De Minderbroederskerk was een kerk van de Franciscanen, een bedelorde, naar de kleur van hun pij ook “bruine paters” genoemd. In de tuin had vroeger een pesthuisje gestaan waar de pestlijders verzorgd en gevoed werden. De tuin wordt aan een kant afgesloten door restanten van een oude vestingmuur van de stad Sint-Truiden.
Altaar paterskerk
De Minderbroederskerk – of paterskerk – bleek een grote en hoge kerk te zijn, waar de paterskerk aan de Biest in Weert zeker twee keer in zou passen. De kerk is aan de eredienst onttrokken – of ontwijd zoals men in België zegt. In de winter wordt hij als schaatsbaan gebruikt. Ondanks de ontwijding is in het kerkgebouw nagenoeg het gehele kerkinterieur nog aanwezige en intact. De belichting was helaas niet in overeenstemming met de vroegere functie.
Na het cultuurhistorische programma was er nog tijd om op een van de vele terrassen in het centrum van Sint-Truiden te genieten van een drankje. De terugreis naar Thorn en Weert verliep voorspoedig. Nadat de brug over de Maas bij Wessem gepasseerd was, werden de deelnemers aan de excursie door Hub aan den Boom bedankt voor hun deelname en het feit dat zij stipt op tijd bij de bus waren om de terugreis te aanvaarden. Aan chauffeur Ludo werd een kleine attentie overhandigd.
De deelnemers kunnen terugzien op een geslaagde excursie. Daaraan hebben de uitstekende gidsen, Kathleen Smolders en Jo Fabré, veel aan bijgedragen.
De organisatoren zijn verheugd over de enthousiaste reacties van de deelnemers. Zij zullen zich binnenkort beraden over de bestemming en het programma van de voorjaarsexcursie. De leden van het LGOG, De Aldenborgh en GHK Thorn zullen daar tijdig een uitnodiging met informatie over ontvangen. Bekijk ook regelmatig de berichten op de site van GHK Thorn en De Aldenborgh voor informatie over activiteiten en cultuurhistorische onderwerpen.
Onder het verbindende uithangbord Antje van de Statie organiseren drie sociaal-culturele organisaties in Weert de interactieve bijeenkomst És Wieërt nog êrges…? Derde maandag van september’ op 15 september 2025 om 19.30 uur in de zaal van Brasserie-Hotel Antje van de Statie in Weert. De organisaties zijn: De Aldenborgh als leverancier van de historische achtergrond, Veldeke Wieërt als verzorger van correct dialect en Wieërt Amezieërtj als producent van lokale taal en historie in de vorm van laagdrempelig amusement.
In het zicht van de komende gemeenteraadsverkiezingen (18 maart 2026) zijn wij benieuwd hoe de politieke partijen in Weert denken over het Weerts immaterieel erfgoed: lokale historie, lokale taal (dialect) en alle hierbij betrokken lokale vrijwilligers. Samen met andere Weerter stakeholders (verenigingen), willen we hier publiekelijk over in gesprek.
De titel És Wieërt nog êrges…? zal enkelen van u bekend voorkomen van de legendarische wethouder en Op de Keper- rubricist mr. Stan Smeets: “Weert is weer nergens.” Mr. Stan verwonderde (én verbuuëszje) zich regelmatig over de toestand van Weert, waar hij zelf overigens in niet geringe mate aan bijdroeg.
Belangrijkste doelstelling van deze samenkomst is om onder bezieling van És Wieërt nog êrges…? licht te werpen op wat de Weerter kiezer kan verwachten van de beoogde kandidaten voor het volgend gemeentebestuur.
Antje van de Statie op station Weert_historische foto
Programma
een korte introductie van Aldenborgh-lid en emeritus hoogleraar Cultuur aan de Universiteit Tilburg, prof. dr. Arnoud-Jan Bijsterveld, over de sociaal verbindende kracht van immaterieel erfgoed.
moderator van de avond, Aldenborgh- en Veldekelid drs. Frits Nies, geeft een overzicht van Weerter ontwikkelingen op sociaal-cultureel vlak, mede gezien in het licht van verkiezingsbeloften uit 2022.
universitair docent Regionale Geschiedenis aan de Universiteit Maastricht, tevens adjunct-directeur bij Tracé – Limburgs Samenlevingsarchief, dr. Joris Roosen, werpt een blik op de toekomst van immaterieel erfgoed: hoe kan innovatie helpen bij het borgen van ons lokaal sociaal-cultureel kapitaal?
Dus: waar staan we nu êrges en waar zijn we êrges in 2030?
Vóór de pauze is er naast lering ook vermaak, in de vorm van korte bijdragen vanuit Veldekes Schriêverkskrînk en Aldenborghs Weerterlogie. Na de pauze gaan wij aan de hand van enkele stellingen én uw inbreng met elkaar in gesprek. Om u alvast een idee te geven:
zonder de passie en inzet van vrijwilligers geen lokale musicals, geen lokale geschiedbeoefening, geen harmoniemuziek, geen Boonte Aovendje, geen dialectbehoud, geen koorzang, geen Weerterlogie, geen schutterswezen, geen stadsgidsen…
een gemeentebestuur dat niet investeert in lokale cultuur maakt van zijn mede- burgers erfgoedloze toeristen in eigen stad
sociaal-culturele initiatieven, die raken aan immaterieel erfgoed verdienen een substantieel vast aandeel in het cultuurbudget
We sluiten af met een muzikale bijdrage van de bekende Weerter artiest Ronald Moonen.
De avond is op maandag 15 september 2025 in de zaal van Brasserie-Hotel Antje van de Statie en start om 19.30 uur.
